از ازل عشق زمزمه می کردی در گوش ما... بیهوده نیست تا ابد سرگشته و حیرانیم! در پی معشوق عالم را می دویم؛ از نفس می افتیم غرق گله و نومیدی تو را فراموش می کنیم آه! پناه بر عزت لایتناهی و مهربانی لطیفت ای صبورترین و ای عاشق ترین وجود...پناه بر تو و برتو و تنها برتو...

صدایت در لوح جانم نقش بسته: همه گناهان بخشودنی ست مگر نومیدی از رحمت من...

سزاست اگر روزی صد بار بند بند وجودم با مرور این حدیث قدسی ات از هم بگسلد. اگر می توانستم لحظه ای تمام دنیا را به سکوت فرامیخواندم تا یک بار دیگر بشنوند و متولد شوند از نو.

مسحور این جبر عاشقانه ام، ای خدای محمد (صل الله علیه و اله)...