چند نکته مهم رو میخوام به خودم یاد آوری کنم که مبادا با پشت سرگذاشتن دهه اول محرم میوه عزاداریا و تفکرهای عاشورایی رو زمان ازم بگیره:

مهمترین نعمتی که ما رو از بقیه موجودات سوا میکنه عقله. عقلی که معرفت الهی رو بگیره به رشدی میرسه که آدمو تا حد زیادی به رستگاری نزدیک میکنه. این معرفت الهی بهترین راه کسبش محبت، معرفت و شناخت کافی نسبت به اولیای خداست. مثل خود امام حسین. از جمله انحرافات عصر ما اینه که گاهی بعضیا امام حسین رو اونقدر بالا میبرن و دست نیافتنی ش میکنن که عملا شناخت و الگو برداشتن ازش غیر ممکن میشه. نخیر آقا! امام حسین در امیال و غرایز انسانی عین من و تو بوده. یعنی همه چی داشته عین خودمون ولی شیوه برخوردش متفاوت بوده...ساده بگم یه بایدها ونبایدهایی رو به ما گفتن که خیلیاشو با عقل و تفکر میشه پذیرفت بعضیاشم علم تو قرن بیست داره میفهمه کافیه اینا رو عمل کنی به همین سادگی!(برای یافته های پزشکی قرن بیست اگه مثال خواستید بگید، پست طولانی میشد ننوشتم) اینا رو که انجام دادی یه چیزایی بهت میرسونن. علت بعضی اتفاقا رو، ماهیت بعضی کارا رو و...

بعضیام از اونور بوم میفتن. امام حسین تو نوحه هاشون دم دستی و یه فرد... پناه برخدا! چطور میشه اینقدر عقل رو تعطیل کرد؟!

ما پیرو دینی هستیم که بارها و بارها تو کتاب آسمونیش گفته تعقل و تفکر کنید گفته مساوی نیستن کسایی که فکر میکنند و دیگران. پس هرچی هرجا به اسم دین، به اسم علم، روشنفکری و هرچیز دیگه ای شنیدی فاطمه جونم، میذاریش کنار بقیه اطلاعاتت و فکر میکنی. اطلاعات نداشتی تحقیق میکنی، کتاب میخونی، از اهل فن اون موضوع، میپرسی. خلاصه رد الکی و قبول بیخودی نداریم.

به قول الی تو نود درصد بزنگاه ها ما در حد شعوز خودمون تشخیص درست رو میتونیم بدیم ولی این خوان سخت تره، چون امیال صف میکشن. یکی واسه پول یکی واسه آبرو یکی بخاطر حفظ جایگاه یکی دیگه بخاطر عرف غلط و حرف مردم و هزار یک جور دلیل دیگه نمیتونیم برسیم به مرحله عمل صحیح... 

به ما گفتن واجباتتونو انجام بدید محرمات رو ترک کنید و بقیشو به خلق خدا خدمت کنید تو مسیر هرچی که لازم بشه بهتون میرسونن.این دومرحله اولش هم به حد کافی سخته که بخوای اون امیال، خرابش نکنن. اصلا امیال خر است:(

حالا که عنوان پست در نهایت زیباییه، حیفه که این شبهه رو هم نگم. بعضیا میگن ما از امام حسین الگو میگیریم اما گریه و ذکر مصیبت رو قبول ندارن. پیامبر یه حدیث مشهوری دارن که میگن شهادت امام حسین در قلب های مومنین حرارتی ایجاد میکنه که تا ابد سرد شدنی نیست. لطفا سرچ بفرمایید قتیل العبرات به چه معنیه و چه کاربردی داره. خود معصومین ما توصیه داشتن به ذکر مصیبت و گرفتن مجالس...کاری ندارم به اینکه چه انحرافاتی در این مسیر ایجاد شده  اما اصل عزاداری باید طوری باشه که آدمو بکشونه به این سمت که الان ظالم زمان من کیه؟ وظیفه من در مقابل امام زمانم چیه؟ نکنه تو یمن تومیانمار و حتی توی دور افتاده ترین کشور غیرمسلمون دنیا داره ظلمی اتفاق میفته، داره خونی ریخته میشه و من عین خیالم نیست. اگه اینطوریه یه جای کار میلنگه...

این اسلام آمریکایی یا تشیع انگلیسی که میگن همینه که تو بشین ساعتها برای امام حسینت گریه کن و حرمله چند قرن پیش رو لعنت کن ما هم همه جوره در خدمتت هستیم حتی هزینه مراسمتم تامین میکنیم فقط بی زحمت حرفی از امروز نباشه! حرف سیاسی نزنی!! د لامصب امام حسین سیاسی ترین آدم بود اصلا قیامش سیاسی بود دائم به تو میگه به روز باش! بهت میگن نه دیگه نداشتیم! روزه بگیر نمازتو بخون مسجد برو خمس و زکاتت بجای خود ولی مبادا بخوای فکر کنی به امروز جهان اطرافت. اون وقت یه سری آدمم عین من میگن خب ما رو چه به این حرفا ولش کن بابا راس میگه. و بعد میریم زیارت عاشورا رو میخونیم: انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم. الان فهمیدی معنیشو؟ پس سکوت نداریم... بگی بی طرفم، رفتی تو قافله همونا که با سکوتشون مهرتایید زدن به قتل امام زمانشون، همینا رو هم تو زیارت عاشورا لعن میکنیم هربار...

من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه: حدیث میگه هرکی بمیره و امام زمان خودشو نشناخته باشه به مرگ جاهلیت مرده. ما مجلس امام حسین میریم که ببینیم با خودمون چند چندیم. میریم که ببینیم چقدر حسینی شدیم چقدر تو این مسیریم و صد البته که این جاذبه حسین(علیه السلام) یک شبه ره صد ساله میبرتمون، نه اینکه میریم که من همچین توانی در خودم سراغ ندارم این عشقه که ما رو میکشه بهمون بال پرواز میده و این جرات رو، که بگیم آقا از تو میخوایم که دستمونو بذاری تو دست امام زمان...

حالا باید یه بار دیگه برنامه ها رو چک کرد. کارا رو با این شاخص بررسی کرد.نشون بده چقدر تو این ده روز حسینی شدی...

+توی مجالس عزای حسین(علیه السلام) یکی جمع تر میشینه واسه دیگری که جا بشه. یکی با محبت بچه یه خانم غریبه رو نگه میداره تا کارشو انجام بده، دیگری کفشا رو مرتب میکنه، یکی شبا دیرتر میره خونه که مسجدو جارو بزنه واسه فردا، اون یکی فقرای محله رو شناسایی کرده که محرمانه از صندوق هیئت بهشون کمک برسه، یه جمعیت تو این مراسما همدیگه رو پیدا کردن که هرماه مخارج مستحق ها رو تامین کنن و... تو کی هستی؟ چه نیرویی میتونه همچین حلقه های اتصالی بین مردم ایجاد کنه جز جاذبه تو؟ و اگر با جاذبه این محبت در تموم سال میموندیم چه بهشتی میشد...

+اگه اربعین توی اون جمعیت عشاق میلیونی نفس کشیدین، من رو هم دعا کنید.