قسم به تاریکی های شب  و همه زنگهای تلفن اتاق پزشک 

قسم به تک تک میسد کالهای جواب داده نشده ار طرف عزیزترینهایمان

به شام های نخورده ،عرقهای خشک شده روی لبه یقه

به قطره های ریز خون روی شیشه عینک

به بوسه های حسرت بار روی گونه فرزند به خواب رفته

به مهمانی های نرفته،دستهای حلقه نشده در آغوش

قسم به نیدل های فرورفته در عمق جانها

به روزهای رفته جوانی در خم و پیچ راهروها

به پدرمادرهای بیمار و قانعمان

به همسران کم توقع و صبورمان

قسم به فرزندان محروممان

به حرفهای بیشمار پشت سرمان

به تک تک دقایق عمرهایی که نجات دادیم

دردهایی که درمان کردیم

اشکهایی که به لبخند بدل کردیم

به حقهایی که یا دیر شد ادایشان یا بخشیدیم عطایشان را به لقایشان

وقسم به دل های دردمند و سینه های پرسوزمان

اگر خورشید را در دست راست و ماه را در کف چپمان قرار دهند...

بازهم...

باز هم ...

انتخابمان همین مسیر پردرد و پرزحمت است

روز پزشک مبارک .